Kredyty dla firm



  Faktoring

Pojęcie faktoringu
Wśród innych niż klasyczny kredyt form finansowego wspierania bieżącej działalności jest faktoring. Faktoring pojawił się pod tą nazwą ponad 100 lat temu w Stanach Zjednoczonych. Natomiast na początku XX wieku zaczęto go stosować w procesie finansowania eksportu. Obecnie stosowany jest również w finansowaniu obrotu krajowego. Umową faktoringu można objąć wyłącznie należności wynikające z umów sprzedaży towarów lub usług.
Zasadą faktoringu jest, że w ramach transakcji skupuje się wierzytelności niewymagalne tj. takie, w których termin płatności jeszcze nie nadszedł. Należności z tytułu sprzedanych towarów i usług nie są przeterminowane.
Faktoring może mieć zastosowanie, gdy wierzytelność jest udokumentowana fakturą VAT.
W faktoringu muszą występować:

    * faktor - bank lub instytucja finansowa wyspecjalizowana w realizacji transakcji faktoringowych,
    * faktorant - sprzedawca lub dostawca towarów albo usług zbywający wierzytelność,
    * dłużnik faktoringowy - klient faktoranta, który nabył towary lub usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Faktor kupuje prawa do wszystkich wierzytelności swojego klienta (faktoranta) w okresie objętym umową.

Finansowanie faktoringu
Faktoring polega na nabyciu przez faktora krótkoterminowych wierzytelności z tytułu zrealizowanych przez faktoranta umów na dostawy, sprzedaż towarów lub usług, przed terminem ich płatności z potrąceniem opłaty na rzecz faktora.
Na podstawie podpisanej umowy, faktor nabywając wierzytelność wstępuje w prawa faktoranta. Umowa taka nie przenosi jednak na faktora obowiązków z tytułu zobowiązań faktoranta względem dłużnika faktoringowego tj. klienta, który zakupił od faktoranta towary lub usługi i zobowiązany jest do zapłaty za ich nabycie.
Finansowanie odbywa się zwykle na z góry określony procent, którego wysokość zależy przede wszystkim od tego czy chodzi o faktoring pełny bez prawa regresu w stosunku do faktoranta, czy o faktoring niepełny z zachowaniem prawa regresu.
Jest to forma często stosowana w sytuacji niedoboru środków obrotowych, która zwykle powstaje z powodu długich terminów płatności i długiego spływu środków za sprzedane towary lub usługi.
Inne elementy umowy faktoringu
Faktor nie przejmuje zobowiązań faktoranta np. z tytułu gwarancji za sprzedane towary lub usługi. Faktoring może obejmować doraźną transakcję lub wiele transakcji do wysokości limitu oznaczonego w umowie.
W Polsce ustawa o VAT stanowi, że faktoring podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (jednak orzeczenia w tej sprawie nie są jednoznaczne).
Aktualnie w Polsce stosowane są następujące rodzaje faktoringu:

    * faktoring niepełny
    * faktoring pełny


Faktoring niepełny
Faktoring niepełny (niewłaściwy), który polega na tym, że faktor (bank lub inna instytucja finansowa do tego powołana) nie przejmuje na siebie ryzyka wypłacalności dłużnika faktoringowego i utrzymuje regres (możliwość dochodzenia roszczeń) w stosunku do faktoranta.
W związku z tym faktor w umowie faktoringowej, która traktuje o przelewie wierzytelności   określa, że skupuje jednorazowo jedną lub kilka wierzytelności z zachowaniem prawnego zabezpieczenia wierzytelności skupionej od faktoranta i zabezpieczonego przez faktoranta. Zabezpieczenia mogą przybrać postać poręczenia lub przyrzeczenia na podstawie art. 391 Kodeksu Cywilnego.


Możliwe jest też zabezpieczenie w postaci weksla in blanco gwarancyjnego lub kaucyjnego, a także w postaci funduszu gwarancyjnego.
Możliwe jest również przyjęcie od faktora, zabezpieczeń, które zostały ustanowione przez dłużnika faktoringowego na rzecz faktoranta.
Forma zabezpieczenia ustanawiana przez faktoranta zależy przede wszystkim od rodzaju faktoringu.
Zawarcie umowy faktoringowej poprzedzone jest złożeniem przez faktoranta wniosku o faktoring wraz z dokumentami dotyczącymi wierzytelności oferowanej do skupu, dokumentami i informacjami o faktorancie i dłużniku faktoringowym, dokumentami obejmującymi zabezpieczenie transakcji faktoringowej.
W praktyce, choć sporadycznie, występują również przypadki faktoringu pełnego (bez regresu w stosunku do faktoranta).

Faktoring pełny
Faktoring pełny lub zwany także właściwym polega na sprzedaży wierzytelności handlowej przez faktoranta wraz z przejęciem przez faktora ryzyka wypłacalności dłużnika faktoringowego. Faktor przejmuje zatem pełne ryzyko wypłacalności dłużnika.
Najbardziej rozpowszechniony i stosowany w praktyce jest jednak faktoring niepełny. Faktoring stosowany jest przez banki lub instytucje finansowe powołane do działalności faktoringowej w stosunku do faktorantów bardzo dobrze znanych, o dobrej sytuacji majątkowej i finansowej, faktorantów składających regularnie i cyklicznie sprawozdania finansowe.
Faktorowi niezbędna do podjęcia decyzji jest również dobra wiedza o dłużniku lub dłużnikach faktoringowych oraz o doświadczeniach z historii ich współpracy z faktorantem.
Umowa faktoringowa zawiera cechy i elementy bardzo zbliżone do umowy kredytowej. W praktyce podpisanie umowy faktoringowej oznacza, że faktor dokonuje na rzecz faktoranta zapłaty za wystawioną fakturę lub faktury na rzecz dłużnika faktoringowego.


Finanse faktoringu
Faktorant nie otrzymuje pełnej kwoty faktury. W pierwszej kolejności kwota faktury pomniejszana jest o kwotę podatku VAT.
Dzieje się tak, bowiem zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku VAT pozostaje zobowiązaniem faktoranta. Bank nie przejmuje na siebie zobowiązania podatkowego z tytułu sprzedaży towarów lub usług przez faktoranta.
Ponadto kwota netto faktury, czyli kwota faktury bez uwzględnienia podatku VAT pomniejszona zostaje o odsetki dyskontowe.
Odsetki dyskontowe obliczane są przy pomocy współczynnika dyskontowego. Współczynnik ten stanowi wielkość wykorzystaną do obliczenia wartości bieżącej. Wartość tego współczynnika uzależniona jest od poziomu stopy procentowej (patrz kredyty pożyczki). Im wyższa jest stopa procentowa, tym niższa jest wartość współczynnika dyskontowego.
Wydłużenie się okresu obliczeniowego powoduje, że współczynnik dyskontowy ulega obniżeniu.
Oznacza to w praktyce, że im dłuższy jest okres pomiędzy wykupem wierzytelności faktoringowej przez faktora, a zapłatą przez dłużnika faktoringowego, tym cena faktoringu staje się wyższa.
Bank w umowie faktoringowej zawiera zapisy traktujące o tym, że za każdy rozpoczęty nowy miesiąc następuje progresywny wzrost ceny faktoringu, maleje stopa dyskontowa.

Faktorant wykupił wierzytelność faktoringową w dniu 1 lipca 2002. Wartość brutto faktury 122.000 PLN (sto dwadzieścia dwa tysiące PLN). Wartość netto 100.000 PLN (sto tysięcy PLN), gdyż VAT stanowi kwotę 22.000 PLN (słownie: dwadzieścia dwa tysiące PLN).
Termin płatności określony na fakturze wystawionej przez faktoranta na rzecz dłużnika faktoringowego 90 dni, czyli płatność dłużnika faktoringowego powinna nastąpić w terminie do 30 września 2002.
Ponadto bank nie wykupi pełnej wartości faktury netto, lecz jedynie ok. 70-80% jej wartości.
Koszty faktoringu obejmują: koszt prowizji za rozpatrzenie wniosku w wysokości ok. 1% oraz odsetki dyskontowe, które liczone są od dnia wykupu wierzytelności do dnia spłaty przez dłużnika faktoringowego. Należy jednak pamiętać, że odsetki dyskontowe zwiększają się za każdy rozpoczęty miesiąc.



Umowa kredytowa

   Zawartość umowy kredytowej obejmuje:
Datę i miejsce jej zawarcia. Wskazanie miejsca zawarcia umowy, które określa jakiego państwa prawo stosuje się do zobowiązań z tytułu jej zawarcia. Również data zawarcia...

Spłata kredytu

  Karencja
Umowy kredytowe przewidują...

Określenie potrzeb na kapitał obrotowy

   Najbardziej optymalna jest sytuacja, gdy kapitał, który posiadasz w pełni zabezpiecza kapitał potrzebny do realizacji zamierzenia. Masz wówczas do czynienia z sytuacją...

Model zapotrzebowania na kapitał obrotowy

  Źródła finansowania
Znając pozycje występujące w bilansie możemy zbudować model zapotrzebowania na kapitał obrotowy dzieląc tę pracę...

Kredyt w rachunku bieżącym

  Kredyt w rachunku bieżącym (kredyt w konto-korento)
Musisz pamiętać, że przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nakładają na przedsiębiorców obowiązek

Inne rodzaje kredytów

  Kredyt kasowy znany jako overdraft
Na bardzo podobnych zasadach jak otwarty kredyt w rachunku bieżącym funkcjonuje tzw. "overdraft"...

Kredyty walutowe - rewolwingowe

  Kredyty obrotowe walutowe
W katalogu dostępnych w bankach kredytów wspierających bieżącą działalność gospodarczą można spotkać również kredyty obrotowe walutowe...

Kredyt walutowy obrotowy

  Kredyt walutowy obrotowy
Kredyt ten udzielany jest, tak jak w przypadku kredytu obrotowego złotowego, na określony cel, po spełnieniu przez kredytobiorcę wymagań...

Faktoring

  Pojęcie faktoringu
Wśród innych niż klasyczny kredyt form finansowego wspierania bieżącej działalności jest faktoring. Faktoring pojawił się...

Dyskonto weksli

  Dyskonto weksli
W celu przyspieszenia przepływu środków w obrocie gospodarczym z tytułu zrealizowanych transakcji handlowych stosuje się również operacje...


Copyright ©2010 Kredyty dla firm